Zwetend schrok ik wakker en probeerde vast te stellen door welk geluid ik was gewekt. Het was een ritmisch gebonk, alsof een bedderand regelmatig tegen een wand bonkte. Slaapdronken waggelde ik naar het toilet, oppassend dat ik m’n knieën niet tegen de wastafel stootte, want bepaald groot was de badcel niet in deze hotelkamer. Ik dronk een bekertje water terwijl het bonken doorging en in tempo versnelde. Ik keek op m’n mobieltje en zag; 02.39 uur. Ik dacht bij mezelf; "dat is toch ook geen tijd voor een vrijpartij, mensen…." en ging weer liggen.

Het voornaamste is dat je je niet gaat storen aan het geluid; het geluid is er nu eenmaal, accepteer dat als gegeven en richt er zo min mogelijk je aandacht op. Ik dommelde weer weg. Tot ik weer heviger gebonk hoorde (en er weer even van schrok). Ik werd al wat narrig maar stelde me toen het pure geluksgevoel voor van een piepjong stel dat voor het eerst een ‘citytrip’ onderneemt, ja misschien wel voor het eerst samen in een hotelkamer…. en werd door die gedachte vertederd.

Ik draaide me nog maar eens om, maar een paar tel later was het  geluid weer zo onmiskenbaar duidelijk dat m’n aandacht er weer door getrokken werd. De locatie was eigenlijk ook best romantisch, zo’n statig pand met die mooie rode baldakijnen, en die hoge plafonds en het traditionele trappenhuis, maar ja om nu in het holst van de nacht alle andere gasten te vermoeien met jouw inspanningen?

Voor mij werd het niets meer die nacht, gedommel en gestommel, maar slapen ho maar. Ik voelde me ook behoorlijk geradbraakt ‘s ochtends (en probeerde me nog voor te stellen hoe een vrijpartij van een uur of nog langer aanvoelt; dat moet toch ook lichamelijk ongemak gaan geven). Ik schoor en douchte, kleedde mij aan en deed de gordijnen open. Een grijze dag keek mij onaangedaan in de ogen. Door de hevige wind op de voorkant van het gebouw zag ik de twee rode baldakijnen boven de ramen schudden, ze bonkten ritmisch tegen de gevel….

(Op het gevaar af dat jullie gaan denken dat ik maar aan één ding denk plaats ik dit logje toch maar; het is echt gebeurd en ik weet nu in elk geval één ding heel zeker; mocht ik nog eens moeten ‘overblijven’ dan wordt het in ieder geval een ander hotel….)

(Geplaatst door René)